فَأُوْلَئِكَ هُمْ الْمُفْلِحُونَ « 1 » 10 - قضاوت خداوند نسبت به مردم در دنيا و آخرت - وَأَشْرَقَتِ الْارْضُ بِنُورِ رَبِّهَا وَوُضِعَ الْكِتَابُ وَجِىءَ بِالنَّبِيِّينَ وَالشُّهَدَاءِ وَقُضِىَ بَيْنَهُمْ بِالْحَقِّ وَهُمْ لَا يُظْلَمُونَ « 2 » 11 - وعده‌هاى حضرت حق - وَعْدَ اللهِ حَقّاً وَمَنْ أَصْدَقُ مِنْ اللهِ قِيلا « 3 » - إِلَيْهِ مَرْجِعُكُمْ جَمِيعاً وَعْدَ اللهِ حَقّاً « 4 » - أَلَا إِنَّ وَعْدَ اللهِ حَقٌّ وَلَكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ « 5 » - وَعْدَ اللهِ لَا يُخْلِفُ اللهُ وَعْدَهُ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ « 6 » آنان كه به اين واقعيات معرفت دارند و تمام حركات و سكنات خود را برحسب اين معلومات انجام دهند ، اهل تقوى و اهل حقّند و هر كس از مدار اين معرفت و عمل خارج است اهل باطل است . امام صادق ( عليه السلام ) مىفرمايند : تقوى آبى است كه از چشمه معرفت و شناسائى خداى متعال ، خارج مىشود و هر قسمتى از علم و يقين محتاج به تقوى است و تقوى نيازمند است ، به تصحيح و تكميل معرفت الهى به وسيله سكون و برقرار شدن در تحت عظمت و تسلط پروردگار متعال ، و توجه به آنكه حكومت و سيطره عظمت پروردگار متعال در همه حال انسان را فرا گرفته است و هر چه انسان بيشتر به احاطه و آگاهى و قيوميت خداوند عزيز توجه پيدا كرد ، موجب زيادى تقوى و سبب محكم بودن آن خواهد بود ، پس تقوى اساس و پايه هر حق و حقيقتى است . و امّا باطل ، آن چيزى است كه انسان را از قرب به پروردگار متعال دور سازد ، و

--> ( 1 ) . سوره اعراف ، آيه 8 . ( 2 ) . سوره زمر ، آيه 69 . ( 3 ) . سوره نساء ، آيه 122 . ( 4 ) . سوره يونس ، آيه 4 . ( 5 ) . سوره يونس ، آيه 55 . ( 6 ) . سوره روم ، آيه 6 . .